Intimacy

Wat blijft er over wanneer de wereld even niet naar je kijkt?

Intimacy begon met een persoonlijk moment. Ik fotografeerde mijn moeder en stiefvader samen in hun slaapkamer. Ik vroeg hen naast elkaar te gaan zitten en elkaars hand vast te houden. Na wat ongemakkelijke grappen ontstond er iets onverwachts: een klein, kwetsbaar moment van nabijheid dat ik nog nooit eerder tussen hen had gezien.

Dat beeld werd het vertrekpunt voor een serie over de alledaagse intimiteit van eerste generatie migranten. Voor OneWorld fotografeerde ik stellen die hun leven in Nederland hebben opgebouwd, met wortels in onder andere Tunesië, Suriname, Indonesië, Kaapverdië, Afghanistan en Georgië.

Ik was geïnteresseerd in een kant van hun levens die zelden wordt afgebeeld. Migranten worden vaak gefotografeerd vanuit thema's als arbeid, integratie, afkomst of maatschappelijke problemen. Maar hoe ziet liefde eruit na veertig jaar samen? Hoe ziet zorg eruit wanneer je ouder wordt? Waar zit intimiteit als je leven jarenlang vooral in het teken heeft gestaan van overleven en zorgen voor anderen?

In de ontmoetingen ontdekte ik dat intimiteit niet altijd groot of uitgesproken is. Soms zit ze in een hand op een been, samen muziek maken, naast elkaar in de keuken staan of simpelweg de aanwezigheid van iemand die al tientallen jaren naast je leeft.

De foto's zijn daarmee niet alleen portretten van stellen, maar ook van een generatie die zichzelf zelden op deze manier terugziet. Een generatie die Nederland mede heeft opgebouwd, maar in beeld vaak wordt gereduceerd tot migratie en afkomst.

In 2025 werden zes foto's uit Intimacy aangekocht door het Rijksmuseum en opgenomen in de collectie. Het museum beschrijft de serie als een manier om een kant van de eerste generatie immigranten zichtbaar te maken die nauwelijks wordt gezien: liefde, lichamelijke nabijheid en het leven dat zich achter de voordeur afspeelt.

Dat de foto's nu onderdeel zijn van de collectie van het Rijksmuseum betekent voor mij meer dan alleen een institutionele erkenning. Het betekent dat deze mensen, hun liefde en hun levens onderdeel worden van het beeld dat Nederland van zichzelf bewaart.

Intimacy gaat uiteindelijk niet over waar deze mensen vandaan komen. Het gaat over wat ze samen hebben opgebouwd. Over ouder worden. Over zorg. Over liefde. Over thuiskomen bij iemand.